قصه‌هایی که باهم می‌سازیم-دکتر عبدالحسین رفعتیان

«وقتی رسیدم به دانشکدۀ پزشکی، فکر می‌کردم همۀ این‌ها خیلی خوب و عالی است. عملاً سال‌های آخر پزشکی را در بخش روانپزشکی گذراندم. اما به قدری از روانکاوی بدم آمد که گفتم این غیرانسانی است. پس باید حتماً راه خودم را پیدا کنم. باید آن جوری که خودم فکر می‌کنم روانپزشکی کنم که بعد کسی نیاید مدعی شود نه این جور نیست. تحصیلاتم را در فرانسه ادامه دادم، برگشتم ایران و مسیر خودم را پیش گرفتم.»