نه، مردن روی خوب ندارد. مرگ اتفاقی بی‌نهایت اندوهناک است. اما، به هر حال، بخشی از زندگی است و هیچ گریزی از آن نیست. وقتی به این باور برسیم، اتفاق‌های خوب می‌افتد. در تمام زندگی‌ام می‌پنداشتم که مرگ برای همسایه است. فکر می‌کردم زمان نامحدودی در اختیار دارم و می‌توانم با طیب خاطر وقت‌گذرانی کنم. بنابراین، تا حد زیادی، رویکردی سهل‌انگارانه به زندگی داشتم و چندان به خودم فشار نمی‌آوردم. حداقل این یکی از دلایلی بود  که موجب شد خیلی دیر نگارش اولین رمانم را آغاز کنم.( از متن کتاب ــ ص ۴۶)