آخرین بار کی کسل شدید؟ سکون و بی‌تحرّکی گاه چنان یأس‌آور است که آدم را از پا می‌اندازد، ولی ما در دنیای مدرن از آن سوی بام افتاده‌ایم. ما در عصری بی‌قرار و پُرتب‌وتاب زندگی می‌کنیم. همواره مشغول بودن ظاهراً هیجان‌انگیز است، ولی از لحاظ عاطفی آشفته‌مان می‌کند و قوای ذهنی‌مان را تحلیل می‌برد. اما چطور به توازنی درونی برسیم تا از کنار تجربه‌های زندگی‌ سرسری نگذریم و درست درک‌شان کنیم؟

این کتاب از نیاز به پرورش کنجکاوی و خودشناسی دفاع می‌کند و از این که چطور از لحظات بیکاری و معاشرت لذت ببریم. نویسندۀ کتاب بر مبنای اصول روانکاوی، عصب‌شناسی و همچنین ادبیات تأکید می‌کند که باید خواسته‌ها و اهداف‌مان را بشناسیم، ذخایر درونی‌مان را تجدید کنیم، و به این ترتیب، بیش از پیش با زندگی پیوند برقرار کنیم تا تجربیات‌مان عمق و معنای بیشتری بیابد.